Tobias van Gent

Open boek of einde verhaal?
Geen bezuinigingen op de bibliotheek!


docent geschiedenis en politicologie aan de Roosevelt Academy te Middelburg
getrouwd, drie kinderen
Singelstraat 17
4331 SR Middelburg
Geboren op 14-01-1967
Telefoonnummer: 01118-623366
Mobielnummer: 06-81711867

Op 14 januari 1967 ben ik geboren in Deventer. Ik beleefde een gelukkige jeugd ondanks het feit dat de stad als bijnaam ‘Het Moskou aan de IJssel’ heeft, omdat hier in 1909 de Nederlandse communistische partij is opgericht en omdat het bestuur in de ‘Koekstad’ van oudsher wordt gedomineerd door een links college. Gedurende enkele jaren in mijn jeugd bezat de PvdA zelfs een absolute meerderheid!

In 1986 vertrok ik naar Leiden om aan de Rijksuniversiteit geschiedenis te gaan studeren. Een Koninklijke studie, hoewel je er tegenwoordig ook Minister-president mee kunt worden. Gedurende mijn studie verwierf ik beursen voor een verblijf op de University of Texas te Austin (Verenigde Staten) en de Rheinische Friedrich Wilhelms Universität te Bonn (Duitsland). In 1992 studeerde ik af met als specialisatie Internationale Betrekkingen (bij Politicologie) en Contemporaine Geschiedenis en Militaire Geschiedenis (bij Geschiedenis).

Na mij afstuderen moest ik als een van de laatste Nederlandse jongens in militaire dienst. Ik werd KMR officier bij de Koninklijke Marine (met uiteindelijke de rang van Luitenant-ter-zee der tweede klasse jongste categorie) en kwam terecht op het Koninklijk Instituut voor de Marine te Den Helder. Op het KIM was ik als universitair docent verbonden aan de vakgroep ‘Internationale Veilig¬heidsstudies’. Omdat de dienstplicht in middels was afgeschaft en er dus vacatures waren kreeg ik na mijn afzwaaien als militair vervolgens op het KIM een aanstelling als burgerdocent. Ik doceerde onder andere Politico¬logie (Staatsin-rich¬ting), Krijgs¬¬kunde en Maritieme ¬¬¬¬Geschiedenis aan adelborsten, vakofficieren en buitenlandse studenten. Ook werd ik twee keer uitgezonden als gastdocent op een militaire academie in Oost-Europa. Vanaf het studiejaar 1997 participeerde mijn vakgroep tevens in de afstudeer¬richting KMA II. Nog altijd mag ik ieder jaar een gastcollege verzorgen voor het hele eerste jaar op zowel het KIM als de KMA.

Begin 1998 vertrok ik uit Den Helder om te gaan werken op het Ministerie van Defensie in Den Haag. Mijn trektocht langs de Noordzeekust werd voortgezet toen ik aan het einde van de vorige eeuw de functie van Chef Kabinet bij de Gemeente Middelburg accepteerde. Mijn takenpakket in deze nieuwe baan was zonder meer bijzonder breed te noemen. In de eerste plaats fungeerde ik als naaste adviseur van de burgemeester in tal van zaken, zoals geschillen met burgers, rampenbestrijding en het horeca - en evenementenbeleid. Als ambtenaar openbare orde was ik intermediair tussen politie, brandweer en gemeente ook bij nacht en ontij. Bovendien nam ik deel aan diverse gemeentelijke projecten zoals Dualisering, Sociaal Stedelijk beleid, Horecabeleid, het Evenementenbeleid en Stadspromotie. Ik voerde namens het gemeentebestuur de redactie bij het opstellen van het jaarverslag en het burgerjaarverslag. In de hoedanigheid van plaatsvervangend raadsgriffier was ik voorzitter van de inrichtingscommissie Rekenkamer en hoofdredacteur van de programmabegroting 2004, 2005 en 2006. Tenslotte verrichtte ik allerlei representatieve taken, zoals het regelen van de bezoeken van (buitenlandse) gasten aan de gemeente, het geven van rondleidingen door Middelburg en het stadhuis of het optreden als ceremoniemeester bij plechtigheden. Zo was ik verantwoordelijk voor de organisatie het Middelburgse programma van het VOC-herdenkingsjaar in 2002, het bezoek van de Koningin aan Middelburg op 31 augustus 2004 en de organisatie van het VNG jaarcongres in Zeeland in juni 2005. Hoogtepunt was zonder meer mijn projectleiderschap voor de landelijke Sinterklaasintocht op 18 november 2006.

Vanaf 2007 ben ik in deeltijd werkzaam als universitair docent Geschiedenis aan de Roosevelt Academy in Middelburg. Aan de eerste universiteit van Zeeland verzorg ik de colleges: ‘The Western Way of War’ en ‘The History of Empires’ voor het tweede jaar en de ‘‘Early Modern History’, ‘Modern History’ en ‘Introduction to Political Theory’ voor eerste jaarstudenten. Daarnaast publiceer ik over Zeeuwse en militaire geschiedenis zoals de over Zeeuwse Zeehelden, De Britse invasie in Zeeland in 1809 of de geschiedenis van Middelburg. Naast mijn banen bij de gemeente en de RA verrichtte ik vanaf 2004 als buitenpromovendus onderzoek voor mijn dissertatie baar het Nederlandse buitenlands- en defensiebeleid aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. Op 23 september 2009 promoveerde ik aan de Universiteit van Amsterdam op mijn boek: Het falen van de Nederlandse gewapende neutraliteit, september 1939- mei 1940. Enkele maanden na mijn promotie heb ik mijn betrekking bij de gemeente Middelburg opgezegd en sinds augustus 2010 ben ik volledig in dienst van de RA. (http://www.roac.nl/roac/hum-dept.phtml?st=vangent)

Naast mijn werk en zorg voor mijn gezin (ik heb drie kinderen in de leeftijd van 6 tot 9 jaar) bekleed ik diverse vrijwilligersfuncties. Zo ben ik voorzitter van de Werkgroep Cultuur Historie van het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen en Correspondent voor Walcheren voor de Stichting Menno van Coehoorn. In mijn vrije tijd geef ik verder rondleidingen door de historische binnenstad van Middelburg en lezingen over Zeeuwse en militaire geschiedenis. Daarnaast ben ik lid van een leesgezelschap, de Tempeliers (O.S.M.T.H) en van de Rotaryclub Middelburg.

VVD
Hoewel ik al meer dan vijf jaar lid van de partij ben, heb ik de afgelopen jaren vrijwel al mijn vrije tijd besteed aan mijn dissertatie. Nu dit succesvol is afgerond kan ik mij op de politiek storten. Daarnaast vond ik het niet opportuun om politiek actief te worden zolang ik nog werkzaam was bij de gemeente Middelburg.

Sinds ik politiek actief ben geworden heb ik onder andere meegeschreven aan het VVD programma voor de komende Provinciale Verkiezingen en heb ik de landelijke kadercursus van de Haya van Somerenstichting gevolgd. Als volgende stap ambieer ik een plaats in de VVD fractie van de Provinciale Staten. Juist de verantwoordelijkheden en competenties van een volksvertegenwoordiger spreken mij zeer aan. Een goed statenlid is een generalist, met een brede kijk en een visie op maatschappelijke vraagstukken, bezit een groot netwerk, beschikt over een analytisch vermogen en is tenslotte een vaardig debater.

Twee onderwerpen zullen de komende jaren mijn volle aandacht krijgen. In de eerste plaats vind ik het cruciaal dat de provincie haar huishoudboekje om orde houdt. Nederland heeft inmiddels al een staatsschuld van meer dan 400 miljard opgebouwd, terwijl er ook nog eens voor meer dan 200 miljard aan gasopbrengsten door heen is gedraaid. De huidige tekorten en de groeiende kosten voor de vergrijzing betekenen dat de overheid op alle niveaus moet gaan bezuinigen. Ik kies daarbij nadrukkelijk niet voor het beleid van de linkse partijen die, om de gaten te dichten, vooral voor lasten verzwaring kiezen. Soms lijkt het er wel of de linker deel der natie vergeet dat onze verzorgingsstaat al tot de meest genereuze ter wereld behoren gefinancierd met behulp van gasopbrengsten, een hoge staatsschuld en door een van de hoogste belastingdrukken ter wereld. De Nederlandse middenklasse is al overbelast en de voordurende discussie over de hypotheekaftrek zorgt voor nog meer onrust. Ook de provincie ontkomt er dus niet aan om haar uitgaven te beperken waarbij niet zomaar, zoals nu te doen gebruikelijk is, over de hele linie met een bepaald percentage wordt bezuinigd. Er moeten juist duidelijke keuzes worden gemaakt zoals minder geld voor SCOOP maar niet voor de Zeeuwse Bibliotheek.

Het tweede grote vraagstuk voor Zeeland betreft het steeds verder uitkleden van de provincie door Haagse regering. Drie eeuwen terug was Zeeland na Holland nog het belangrijkste gewest in ons land. De Zeven Provinciën mochten dan wel in naam verenigd zijn geweest, in feite waren de gewesten relatief autonoom. Zo kende Zeeland haar eigen rechtspraak, belastingstelsel, munt en beschikte het zelfs over een eigen marine, de Zeeuwse Admiraliteit. In de Franse Tijd (1795-1813) veranderde ons staatsstelsel ingrijpend. Na de Bataafse Revolutie in 1795 werd Nederland een gecentraliseerde eenheidsstaat naar Frans model. Het bestuur werd geconcentreerd in Holland (eerst Amsterdam, later Den Haag) waardoor de gewesten veel van hun bevoegdheden verloren. Het gevolg was dat ambitieuze Zeeuwse regenten de provincie verlieten om carrière te maken in Holland. Deze braindrain vindt tegenwoordig nog altijd plaats zoals blijkt uit de uittocht uit Zeeland naar het Haagse machtscentrum door prominente Zeeuwen als Balkenende, De Jager en Wijffels.

De negatieve gevolgen van de nieuwe staatsrechtelijke verhoudingen in Nederland waren groot voor Zeeland en de andere gebieden in de periferie. In de 19e eeuw en de eerste helft van de 20e eeuw provincie was Zeeland de provincie met de minste economische en bevolkingsgroei van heel Nederland. Door het gebrek aan perspectief trokken Zeeuwen massaal naar bijvoorbeeld Rotterdam of zelfs naar Amerika in de hoop daar een betere toekomst te vinden. Pas door de ontsluiting van Zuidwest Nederland door de bouw van de Deltawerken en de opkomst van het massatoerisme is deze stagnatie enigszins gekeerd.

Aan het begin van de 21e eeuw lijkt echter een nieuwe ronde in het centralisatieproces van overheidsdiensten te zijn begonnen. De afgelopen 20 jaar zijn de vestigingen van het Kadaster, Staatsbosbeheer, het Ministerie van Landbouw uit Zeeland weggehaald om samengevoegd te worden met de kantoren in Holland. Ook het Ministerie van Defensie is verdwenen uit Zeeland, op een vrijwel lege Marinekazerne in Vlissingen na. Nu zijn de politie en de rechtbank het de beurt.

In Zeeland komt hierdoor de burger zowel letterlijk als figuurlijk wel op een erg grote afstand van het bestuur te staan. Enkele decennia terug werd er nog recht gesproken in rechtbankvestingen in Zierikzee en Terneuzen. Binnenkort worden de rechtszittingen aangestuurd door de Rechtelijke Macht vanuit Breda. De politie in Zeeland zal zelfs helemaal vanuit Tilburg worden geleid. In de toekomst zou na een provinciale herindeling (waarover ook al vaak gesproken wordt) een Zeeuws Statenlid bijvoorbeeld woonachtend in Cadzand wel eens bijna 200 kilometer op en neer moeten reizen om een Statenvergadering in het provinciehuis in Den Bosch te kunnen bijwonen.

Duidelijk is dat door het wegtrekken van overheidsinstellingen het voorzieningenniveau in de periferie zwaar onder druk komt te staan. De verwachting is dat dit ook veelal hoogwaardige banen gaan verdwijnen, zoals ondersteunde diensten voor de rechtbank en politie maar ook indirecte werkgelegenheid op bijvoorbeeld advocatenkantoren. Dit is des te schrijnender omdat de regio’s buiten de Randstad nu al te lijden hebben aan een krimpende bevolking en economie. Juist de provincies in de periferie, zoals Limburg, Friesland en Zeeland, kennen een sterk ontwikkelde eigen karakter en identiteit. Voor haar eigenzinnige, soms zelfs chauvinistische inwoners zou het onacceptabel zijn dan hun regio niet langer over haar eigen bestuursorganen en overheidsdiensten zou beschikken.

Zeeland staat dus de komende jaren voor grote uitdagingen en ik wil graag vanuit mijn liberale overtuiging als lid van VVD Statenfractie een bijdrage leveren aan het welzijn van de huidige en toekomstige inwoners van onze provincie.

Terug...